Pisownia „nie” z liczebnikami

Pisownia cząstki „nie” bywa kłopotliwa. W niektórych przypadkach obowiązuje zapis łączny, w innych rozdzielny. Pod tym względem trudności sprawiają również liczebniki. Warto więc poznać obowiązujące zasady pisowni „nie” z liczebnikami, aby nie popełniać błędów. 

Partykuła „nie” z liczebnikami – razem czy osobno?

Przed liczebnikami cząstkę „nie” zapisujemy rozdzielnie, np. nie dwa, nie troje, nie piętnaście, nie kilka, nie trzynasty, nie dwa miliony, nie pół, nie dwadzieścia pięć.

Kupiłam nie trzy, a cztery książki.
Byłem nie dziesiąty, ale ósmy.   
Tam było nie dwoje, lecz czworo dzieci.

Liczebniki i cząstka „nie” – jak zapisać?  

Zasady pisowni łącznej i rozdzielnej mówią, że partykułę „nie” przed liczebnikami zapisuje się osobno. Pod tym względem są jednak pewne wyjątki. Zapiszemy rozdzielnie nie jeden, a także nie jedna i nie jedno, kiedy chodzi o liczebnik, np.:

Co dwie głowy, to nie jedna
Zadecydował tu nie jeden, ale pięć czynników.

Jeśli zaś mamy na myśli wielu ludzi lub wiele różnych zdarzeń, piszemy niejeden, niejedna, niejedno, np.:

Niejeden raz tam byłam.
Z niejednego pieca chleb jadł.
Niejedno w życiu widziałem. 

Komentarze